چون کار او بلند شد سخن او در حوصله اهل ظاهر نمي گنجيد،

 حاصل، هفت بارش از بسطام بيرون کردند. وقتيکه وي را از شهر بيرون ميکردند،

پرسيد جرم من چيست؟ پاسخ دادند: تو کافري.

گفت: خوشا به حال مردم شهري که کافرش من باشم.

نوشته بود منم برای این که بقیه دوستان استفاده کنند

 اینجا نوشتمش:

 عاشق آن باشد که چون آتش بود

  گرم رو سوزنده و سرکش بود

 عاقبت اندیش نبود این زمان

/در کشد خوش خوش بر آتش صد جهان

 نیک و بد در راه او یکسان بود

 خود چو عشق آمد نه این نه آن بود

       دیگران را وعده ی فردا بود

     لیک او را نقد هم این جا بود

 عشق این جا آتش است و عقل دود

 عشق کامد در گریز از عقل زود

عقل در سودای عشق استاد نیست

عشق کار عقل مادر زاد نیست

 مرد کار افتاده باید عشق را

مردم آزاده باید عشق را

 زنده دل باید در ین ره صد هزار

 تا کند در هر نفس صد جان نثار

میهمانان ضیافت الهی مبارک باد

                 ها علی بشر کیف بشر